werken
vorige bladzijde



V


Vlagen
             zoete muzieken
uit dorpen waarlangs wij snellen
— schemeren even open
             beveiligde uren van vroeger:

iets van een mens
iets áárds
boog nog beveiligend zich over ons:
naaktheid van aardekind kenden we niet.

Dorpen wentelen aan en voobij
— Herinneringen zwerven terug: de pijn van verloren
    muzieken: eindeloos het verlangen weer kind te zijn
— blijft, blijft de eentonig=ritmerende dender der wielen
    waarin ons verlangen bekneld ligt


Wij willen spreken
— wij mogen niet:
we vinden slechts d'afgronden van elkanders hart
in 't zwijgen van elkanders
hulpeloze ogen.

Eindeloos verwijderd — —

en we kúnnen elkander niet naderen,
we kúnnen niet roepen. we dúrven niet. het is ook niet
    nodig
— — Zware droomstilten waarin alles vergeefs is.

Dan bespringt ons de angst, God, ons leven alleen met
    úw Liefde te moeten leven: O, geef ons iets,
nog iets

34



















volgende bladzijde



aangemaakt: 09-10-2000 Copyright © 2011 by
R. Bruning en Th. Bruning
copyright
laatste aanpassing: 07-08-2011