I


         Leeszaal: en het eentonig tikken der klok
                                                               verlaten:
         gebogen hoofden vergeten.

         Minuten minuten driftig doorschuimen de ruimten, en
vergaan aan de zware schaduw=stilten:
         plooien van gesloten gordijnen.

         Gebogen hoofden:
         jonge mensen wetten nu hun rapier,
         leren van brekende zinnen en zwikkende sijfers de
lenige geslotenheid,
         de kontinuďteit aller begrippen:

                           snel=, streng=, gespierd= en lenig=zijn.

         O, dit slank leven
         hardvochtig vechten van mens tegen mens,
         »niets anders« — heeft men gezegd. »En dět uw duister
sluipen:
         ’n karambool stoten in et zwierig gebaar met uw
sombrero.«
         Gebogen hoofden, gierige ogen.

         Eentonig tikt de klok, de klok.

         De klok roept niet meer, knarst niet meer, en niets
verbrijzelt:
         dorre bladeren warrelen niet meer uit de minuten:
         gebogen hoofden, gebogen hoofden:
         égalité, liberté
         en,
         de niet=vertwijfelende fraterniteit der begrippen


27



















inhoud



aangemaakt: 09-10-2000 Copyright © 2011 by
R. Bruning en Th. Bruning
copyright
laatste aanpassing: 07-08-2011