BLOEMETJESDAG


De zachte ironie van je ogen,
en de witte bloem
die je mij gaf.

verfrommelde bloem, van papier,
en het gele hartje hard, en ikweet-niet-waarvan.

stille ruil,
van dubbeltje en papieren bloem.

woordeloze weemoedigheid je glimlachende mond.

En van mijn open ogen,
de dwalende verlatenheid,
en om mijn mond
de bitterheid van ín lach.

Toen,
hebben we elkaar weer verloren.















7



















inhoud



aangemaakt: 09-10-2000 Copyright © 2011 by
R. Bruning en Th. Bruning
copyright
laatste aanpassing: 07-08-2011