lijst van werken
vorige bladzijde



Bitter verbond




Weer d’eigen dromen onverdeeld behoren,
niet meer zichzelf wegschenken en de ander zijn,
niet meer, opnieuw geboren – ach! ,,opnieuw geboren’’, –
buiten zichzelve treden: geen gewetenspijn...

Stil in de zon zitten, niet meer denken,
vergeten, en ook zelf vergeten zijn;
onaangedaan voor ’t rauw tumult en krenken
– en voor die nutteloze, dwaze pijn
om anderen – zich nog alleen
aan zon en stilte drenken
zo als dit warm en zwijgend steen,
deze plavuizen waar een grommend straatgrauw loopt.
Zij zijn gans zon en warmte: rust, en worden
door het geloop der lompe horden
niet meer gestoord, noch in hun kracht gesloopt.

Rode en witte orde, harde, kuise,
koel-geometrische eenheid der plavuizen
dicht bij de aarde en haar goede grond;
gelaten, als des nachts er d’onrust ritselt van de wind, –



33





















volgende bladzijde
inhoudsopgave




aangemaakt: 26-11-2007 Copyright © 2010 by
R. Bruning en Th. Bruning
copyright
laatste aanpassing: 18-02-2010