lijst van werken
vorige bladzijde



Vrouw




Zij sluimert waar het eenzaam wakend maanlicht
onhoorbaar naast haar in de kamer staat,
spookachtig, zoals eenmaal elk vergaan is.

Is dit nog zonlicht ? Zie, als uit een God-verlaten
verwoest hiernamaals dwaalde
zijn starre pijn nabij dit zacht gelaat;
maar t donker leger, waar haar lichaam neerligt,
blijft zijn verstild geheim, onaangeraakt.

o nachten dat dit licht eenzaam op aarde staat,
en aan de vormen van de dingen tast,
het leven zoekende; van toen, en dan ten laatste,
van eigen leegte moe,
weer van de wereld heengaat.

Mensen ontwaakten in het koude glinsteren
en huiverden,
op aarde zwerft de roep der dieren
onrustiger, de zwarte grassen ritselen,
en het verlaten water drijft
als ijs door het verwoeste licht
dat als de hel dood en onvruchtbaar blijft.



17





















volgende bladzijde
inhoudsopgave




aangemaakt: 26-11-2007 Copyright © 2010 by
R. Bruning en Th. Bruning
copyright
laatste aanpassing: 18-02-2010