volken. DŠt is het ook, maar vůůr alles, diťper dan dit alles, is het het zichzelf hernemen van een rŠs als ras, de zelf-bevrijding, eindelijk, van een in zijn diepste levensgeloof vernederd en in zijn scheppende krachten geschonden ras, een terugkeer naar zijn oorspronkelijkheid en waarachtigheid, een terugkeer naar die oorspronkelijke levenswaarden en vitale bindingen zonder dewelke het leven van den Noordrasmensch in zijn fundamenten ondergraven is.

En zoo gold ook voor dezen Noordrasmensch, aan den rand van den ondergang inkeerend tot zichzelf en zijn scheppend denken, de diepzinnige uitspraak van Ortega y Gasset: ,,De eenige ideeŽn die waarachtig zijn, zijn de ideeŽn van hen die zich voelden verzinken. Al het andere is rhetorica, stoplap, hol vertoon. Hij die niet waarachtig gevoelt dat hij verloren is, zal verloren gaan; dat wil zeggen, hij zal zichzelf nooit vinden, hij zal nooit zijn eigen werkelijkheid ontmoeten.íí (Hier zij opgemerkt: wanneer wij dit woord betrekken op de volken van Europa, zoo lichtzinnig spelend gebleven in hun weelde aan den rand van den onder≠gang, dan wordt dit woord over het niet vinden van zichzelf en het manco aan waarachtige ideeŽn van een huiveringwekkende realiteit en schijnt het vonnis reeds voltrokken.)

Geven wij ons, tot hier gekomen, er rekenschap van, dat het gemeenschapsbewustzijn zich hier van nationaal bewustzijn ver≠breedde tot rasbewustzijn. Aanstonds zullen wij nog zien hoe het gemeenschapsbewustzijn van den huidigen mensch zich nog tot een anderen, voor ons niet minder essentieelen vorm van gemeen≠schapsbewustzijn doorstiet.

Elke orde-wil en elke gemeenschapswil moet zich in een staatkundige schepping ó zijnde de hoogste orde-eenheid van het natuurlijk leven ó bevestigen en behoeden. Die hoogste orde-eenheid van den Noordrasmensch was en is het Rijk, eeuwig


24
























aangemaakt: 24-03-2008 Copyright © 2009 by
R. Bruning en Th. Bruning
copyright
laatste aanpassing: 18-10-2009