lijst De Paal
vorige bladzijde


HENRI BRUNING N A J A A R

Het werd niet droever dan het vroeger was.
De uren donkerden; en woeste regenvlagen
striemden de blaadjes naar het koude gras.
Zoo vaak doorstond het hart dit zwart en herfstig waaien.



Laat zonlicht speelt des daags in dunre kruinen.
De korte, stille dagen, de mat glazen dagen
glijden onhoorbaar over leege tuinen
klaar en verlaten zijn ze als het laatste vragen.

Eenzame cantilenen weenen nu de bekkens,
waar t water koud en helder nederstroomt
en aan de rode, rotte blaadjes daarin zacht blijft lekken
een samenspraak, die t moedigst hart verloomt.



Het wintert. t Winterde altijd. t Hart huiverde
Ook in zijn schoonste zomer bleef het doelloos dwalen.
Het was l wachten waarop? en zich naakter zuiveren
Nu zijn de schoonste dooden al zoo lng begraven. . .































lijst De Paal



aangemaakt: 28-07-2013 Copyright © 2013 by
R. Bruning en Th. Bruning
copyright
laatste aanpassing: 28-07-2013